ارزيابي قابليت رمبندگي خاكهاي لسي شمال كلاله و خطارت ناشي از آن

يكي از مهمترين پديده هاي قابل توجه از نظر ژئوتكنيك در خاك هاي لسي، رمبندگي مي باشد. خاك هاي رمبنده از نظر ژئوتكنيك و زمين شناسي مهندسي در زمره خاك هاي مسئله دار قرار مي گيرند. و يكي از مسائل نگران كننده براي پي ها در مناطق خشك و نيمه خشك مي باشند. اين خاك ها با وجود نسبت تخلخل بالائي كه دارند، مقاومت بالا و تراكم پذيري كمي را در حالت رطوبت طبيعي از خود نشان مي دهند. اما به هر حال وقتي اين خاك ها تحت بار قرار گرفته و اشباع مي شوند، رمبش قابل توجه اي را از خود نشان مي دهند. كاهش قدرت مكش و ضعيف شدن قدرت اتصالات و پيوندها، كه همراه با اشباع شدن خاك به صورت اتفاقي يا عمدي به وجود مي آيد، باعث رمبش خاك مي شود. نهشته هاي لسي بيش از 70 درصد منطقه شمال كلاله در استان گلستان را پوشانده اند. اين نهشته ها عموماً يكنواخت، بدون چينه بندي و داراي ضخامت كمتر از 30 متر است. آزمايش هاي دانه بندي و هيدرو متري كه بر روي اين نمونه ها انجام شده است، نشان مي دهد كه بيشتر نمونه ها از نوعML و بعضي از نمونه ها از نوع CL مي باشند. به منظور ارزيابي قابليت رمبندگي خاك هاي لسي آزمايش هاي تحكيم مضاعف، تغييرات وزن واحد حجم، حد رواني خاك و درصد رطوبت خاك در حالت اشباع بر روي 14 نمونه كه به صورت دست نخورده تهيه شده بودند، انجام شد. قابليت رمبندگي اين خاك ها بر مبناي معيار كلونجر، كه بر اساس وزن واحد حجم خشك خاك مي باشد، مورد بررسي قرار گرفت. همچنين از معيار جنينگز ونايت و معيار هندي كه معيار اول بر اساس نتايج آزمايش تحكيم مضاعف مي باشد؛ و دومين معيار كه با استفاده از نسبت حد رواني به درصد رطوبت خاك در حالت اشباع است، براي ارزيابي قابليت رمبندگي خاك استفاده شد. نتايج اين بررسي ها نشان مي دهد كه اين خاك ها داراي قابليت رمبندگي مي باشند