نحوه ضوابط زباله سوزي پسماند خطرناك

يكي از روش‌هاي دفع موادزائد خطرناك، روش سوزاندن مي‌باشد. سوزاندن زائدات خطرناك در دماي بالا بدين سبب صورت مي‌گيرد كه خطر نهفته در آنها كم شده و فرآيند دفع نهايي آن‌ها ساده تر گردد. در بسياري از مواقع سوزاندن در دماي بالا موجب متلاشي شدن كامل آنها مي‌شود، ولي اگر هم بطور كامل از بين نروند، موجب مي‌شود كه حجم نهايي آنها بسيار كوچك شده و هر نوع ماده مضر درون آنها خنثي گردد. نكته بسيار مهم در استفاده از سيستم زباله سوزي زائدات خطرناك اين است كه در حين اين فرآيند مي‌بايستي از ورود آلاينده‌ها به داخل هوا جلوگيري شود، چرا كه مواد تشكيل دهنده آنها در هنگام سوختن گازهايي را متصاعد مي‌نمايند كه مي‌تواند براي انسان و محيط زيست او بسيار خطرناك باشد. علاوه بر اين براي دفع پسماندهاي آلي جدا شده و سيالات به شدت متمركز مانند سيالات چرب و سمي كه نمي‌توان آن‌ها را به صورت فيزيكي-شيميايي و بيولوژيكي تصفيه كرد نيز نياز به زباله‌سوزي داريم. سلسله مراتب مديريت پسماندهاي خطرناك بر اصل جايگزيني با تكنولوژي‌هاي پاكتر، محصولات پاكتر و جستجوي پتانسيل براي استفاده مجدد، بازيافت و اصلاح قبل از فرستادن براي زباله‌سوزي و دفن بهداشتي ايمن است. اكسيداسيون گرمايي در حين زباله‌سوزي، يكي از تكنولوژي‌هاي شناخته شده براي از بين بردن پسماندهاي خطرناك در همه اشكال (جامد/ نيمه جامد/ مايع و گاز) بر اساس سيستم ورودي، براي بي‌ضرر كردن آن‌ها به صورت غير سمي و غير خطرناك است. در اين مقاله سعي شده است با توجه به فقدان ضوابط و استانداردهاي لازم براي سيستم زباله سوزي پسماند‌هاي خطرناك در ايران، ضوابط كارآمد براي اين سيستم‌ها با توجه به طبقه بندي پسماند‌هاي خطرناك صورت گيرد.