بررسي ميزان عناصر سنگين در آب، رسوبات و عضله شاهميگوي آب شيرين (Astacus leptodactylus) در رودخانه چافرود استان گيلان

رودخانه چافرود از با ارزشترين اكوسيستمهاي آبي استان گيلان است كه از فعاليتهاي انساني متاثر مي شود. از آنجا كه شاهميگو يكي از كفزيان با اهميت و از گونه هاي بومي رودخانه ها محسوب ميشود، شاخص زيستي مناسبي جهت بيان خطرهاي احتمالي آلاينده هاي مختلف و تجمع عناصر سنگين در اجزاي بدن آنها به شمار ميرود. لذا در اين تحقيق ميزان برخي از عناصر سنگين در آب، رسوبات و عضله شاهميگوي آب شيرين رودخانه چافرود استان گيلان اندازه گيري شد. نمونه برداري از آب، رسوبات و عضله شاهميگو در ۶ ايستگاه در طول رودخانه در شهريور ۱۳۸6 انجام گرديد. پس از هضم شيميايي نمونه ها، ميزان عناصر سنگين آنها توسط دستگاه جذب اتمي قرائت شد. ميانگين ميزان عناصر مس cu، سرب Pb، كادميوم Ca، كروم Cr، روي Zn، باريم Ba و آهن Fe در آب ايستگاه هاي مورد مطالعه در رودخانه چافرود به ترتيب 6/92، 1/4 ، 2/65 ، 3/3 ، 124/2 ، 134/9، 5/16 ميليگرم بر ليتر بود كه از لحاظ استانداردهاي جهاني براي آشاميدن مناسب نيست، اگر چه ميتواند در كشاورزي و آبزي پروري مورداستفاده قرار گيرد. ميزان عناصر سنگين در رسوبات نيز در محدوده قابل تحمل آبزيان بوده است. ميانگين ميزان عناصر سنگين در عضله شاهميگو در ايستگا ههاي مورد مطالعه به ترتيب مس، سرب، كادميوم، كروم، روي، باريم و آهن برابر 7/45، 5/2، 26/3، 38/3، 5/184، 11/144 و 56/9 ميليگرم بر كيلوگرم وزن خشك است كه كمتر از حد استانداردهاي بهداشتي براي مصارف انساني است.همبستگي معنيدار و مستقيمي بين ميزان عناصر سنگين در آب، رسوب و عضله شاهميگو در رودخانه چافرود وجود دارد.