بررسي قابليت مواد زائد گياهي درحذف عناصر سنگين از فاضلاب

توسعه صنايع و افزايش بي رويه جمعيت شهرها، روستاها و در پي آن توسعه مناطق كشاورزي موجب مي گردد تا ميزان زيادي فاضلاب هاي صنعتي، شهري و همچنين پساب هاي كشاورزي كه داراي تركيبات شيميايي مختلف مخصوصاً عناصر سنگين مي باشند وارد اكوسيستم ها گردند. آلودگي آب، خاك و هوا با عناصر سنگين يك مسئله زيست محيطي جدي است. فلزات به دليل خاصيت تجمع زيستي در بدن موجودات زنده تجمع يافته و باعث بروز انواع اختلال ها و بيماري ها در آنها مي گردند. فلزات به راحتي تجزيه نمي شوند و پاك شدن آن ها از محيط نيازمند حذف آن ها از محيط مي باشد. به دليل اثرات نامطلوب و طولاني مدت روشهاي متداول حذف عناصر سنگين از فاضلاب ها و همچنين پر هزينه و غير اقتصادي بودن آنها امروزه تحقيقات بر روي كاربرد جاذب هاي ارزان قيمت حاصل از زائدات مواد گياهي متمركز شده است. مطالعات و تحقيقات انجام شده نشان دهنده قابليت بالاي مواد سلولزي در حذف عناصر سنگين از فاضلاب مي باشد. مواد شيميايي زيادي چون انواع اسيدهاي آلي و معدني، بازها، اكسيد كننده ها، تركيبات آلي و غيره جهت بهبود بخشيدن فرايند تصفيه به كار مي روند. در اين بررسي به معرفي مواد زائد گياهي چون شلتوك برنج، تفاله حبوبات، تفاله نيشكر، خاك اره، زائدات ميوه ها، علف هاي هرز و مواد ديگري كه قابليت بالايي در حذف عناصر سنگيني چون نيكل، كروم، روي، سرب، مس و كاميوم دارند و مطالعات انجام گرفته در رابطه با جاذب هاي گياهي ارزان قيمت و همچنين مقايسه كارايي اين مواد با جاذب هاي شيمياي پرداخته شده است. با توجه به كارايي بالاي مواد گياهي، در دسترس بودن آنها، قيمت مناسب و همچنين اثرات نامطلوب كمي كه بر محيط زيست مي گذارند جا دارد امكان ساخت واحدهاي تصفيه با به كارگيري آنها به عنوان جاذب و مكمل در فرايند تصفيه فاضلاب مورد توجه قرار گيرد.