بررسي اثرات خشكسالي بر تنوع زيستي رودخانه زاينده رود

آب مايه زندگي و انگيزه پيدايش تمدن بشر است و ايرانيان باستان براي آب اهميت فراواني قائل بودند و پس از آتش ، آب را گرامي ترين عنصر بشمار مي آوردند و آب از ديدگاه آنان دومين آفريده از آفريدگان هفتگانه محسوب مي شد و دستورهاي ديني دقيقي را در پاسداري از اين موهبت حياتي به كار مي بستند.خشكسالي، تغيير اقليم ، نوع صنعت ، افزايش جمعيت، كشاورزي و... اثرات ماندگاري بر كيفيت و كاهش تنوع زيستي رودها گذارده و طبيعي است به هر ميزاني كه به جمعيت افزوده شود نياز به آب نيز به هم ميزان فزوني يافته و مسأله آلودگي نيز پابپاي آن نيز جدي تر و خطرناكتر مي گردد و ذخاير آب چه سطحي و چه زيرزميني رو به كاستي و تحليل مي رود و از طرفي همراه با تحولات علمي و فني و اجتماعي دهه هاي اخير ،پيشرفتهايي در توسعه كشاورزي پديد آمد و تلاشهايي براي مهار كردن آبهاي موجود و جلوگيري از هدر رفتن آن انجام يافت . ليكن ورود فاضلابها و زهكشهاي كشاورزي و ... به ويژه خشكساليهاي اخير تأثير به سزايي بر كيفيت آب زنده رود و به تبع آن تنوع زيستي گياهي و جانوري آن گذاشته است كه مقاله حاضر به بررسي اثرات خشكسالي 80-79 و 87-86 بر تنوع زيستي آن پرداخته است