بررسي آلودگي راديواكتيو سزيم – 137 ناشي از ريزش هاي جوي در بافت خوراكي ماهي كفا ل طلايي( Liza aurata)درياي خزر

درياي خزر بخش مهمي از ذخيره پروتئيني مردم سواحل كشور هاي مختلف از جمله كشور ايران را تأمين مي كند. لذا آگاهي از ميزان مواد آلاينده در ماهيان از جمله مواد راديواكتيو امري ضروري ميباشد. سزيم-137 (Cs-137) يكي از خطرناك ترين راديونوكلئيدهاي شكافت هسته U-235 با نيمه عمر حدود 30 سال مي باشد اين عنصر درصورت وارد شدن به محيط زيست مي تواند به مدت بيش از300 سال زيستگاه موجودات را به خطر بياندازد. بعد از حادثه چرنوبيل و آلودگي هاي وسيع مواد پرتوزا خصوصاً Cs-137 و مشترك بودن ايران به محل حادثه، اهميت مطالعه آثار ريزش هاي جوي و اندازه گيري سزيم راديواكتيو را دو چندان كرده است. بنابراين در اين پژوهش به بررسي آلودگي هاي راديواكتيو سزيم-137 موجود در بافت خوراكي ماهي كفال طلايي درياي خزر (Liza aurata ( يكي از ماهيان اقتصادي درياي خزر (با صيد 10 % در سال) خواهيم پرداخت. در اين تحقيق تعداد 60 ماهي كفال طلايي در صيدگاههاي استان مازندران در سال 1387 تهيه و پس از آماده سازي نمونه ها، غلظت Cs-137 بوسيله دستگاه اسپكترومتر گاما اندازه گيري گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه در بافت خوراكي اكثر ماهيان كفال صيد شده سزيم-137 صفر بوده است اما در كبد ماهي بيش از حد مجاز بوده است. اين نتيجه نشان مي دهد كه خوشبختانه ماهيان صيد شده داراي آلودگي راديو اكتيوي (Cs-137) نبوده اند. البته پيشنهاد مي گردد كه جهت هر چه بهتر كامل انجام شدن اين بررسي از تعداد ماهيان بيشتر در نواحي مختلف دريا استفاده شود