استفاده از روش 7Q10 براي اصلاح نتايج روش مونتانا در برآورد نياز آبي زيست محيطي

افزايش روز افزون جمعيت و به تبع آن نياز آبي جوامع انساني باعث گرديده تا برداشت آب از منابع رو به فزوني باشد. در اين ميان گاهاً نياز آبي محيط زيست به طور مناسب تأمين نگرديده و مشكلات زيست محيطي را به همراه داشته است. در طي سال هاي اخير روش هاي بسياري جهت برآورد نياز آبي محيط زيست و حفظ توسعه پايدار در پروژه هاي آبي پيشنهاد و مورد استفاده قرار گرفته است. روش مونتانا يكي از روش هاي مطرح در اين زمينه است كه كاربرد گسترده اي در كشور يافته است. اما هميشه اين سوالات مطرح بوده كه، آيا روش مونتانا، كه تنها با اعمال ضرايبي به ميانگين دبي ماهانه نياز آبي محيط زيست را برآورد مي نمايد، حداقل هاي لازم را تأمين مي كند؟ آيا بهتر نيست كه حداقل هاي پيشنهادي با روش ديگري بررسي و اصلاح گردد؟ 7Q10 روشي هيدرولوژيكي است كه حداقل جريان با تداوم هفت روزه و دوره بازگشت ده ساله را به عنوان حداقل نياز آبي كه يك اكوسيستم مي تواند تحمل نمايد معرفي مي كند. از اين رو، تلفيق اين روش با روش مونتانا مي تواند حداقل هاي محيط زيست را به گونه اي مناسب تأمين نمايد. در اين پژوهش با تلفيق روش مونتانا و 7Q10 نياز آبي محيط زيست پايين دست سد كارده در استان خراسان رضوي برآورد گرديده است