اثرات آلودگي بيولوژيكي بر اندازه و الگوي جمعيت فيتوپلانكتون درحوزه جنوبي درياي خزر

بدنبال گشايش كانال هاي وسيع در قلمرو كشور روسيه در درياي خزر به منظور افزايش كشتيراني و تخليه آب توازن در دريا منبع ديگري بر منابع قبلي آلودگي (از قبيل تخليه فاضلاب ها و نيز تغييرات جهاني آب و هوا) در درياي خزر افزوده شد كه ورود شانه دار مهاجم Mnemiopsis leidyi (از نوع آلودگي بيولوژيك) از شناخته شده ترين ره آورد آن بوده است. ترشح موكوس و تجزيه انبوهي از اجساد اين مهاجم ، منبع سرشاري از مواد مغذي براي فيتوپلانكتون در درياي خزر فراهم آورده است. اين مطالعه در نظر دارد كه با مقايسه اندازه و جمعيت گونه هاي فيتوپلانكتوني حاضر در اكوسيستم با دوره پيش از حمله شانه دار مهاجم (سال 1375) به اثرات اين نوع آلودگي بر فيتوپلانكتون بپردازد. در اين مطالعه نمونه برداري در 8 نيم خط (آستارا، انزلي، سفيدرود، تنكابن، نوشهر، بابلسر، اميرآباد و تنكابن) در سواحل درياي خزر از عمق 5 تا 100 متر وفصول مختلف سال 1388 صورت پذيرفته است، نتايج نشان داد كه در هر 4 فصل از سال 1388 حدود 75 درصد از تركيب گونه هاي مشاهده شده داراي وزني معادل و يا كوچكتر از 0.00002 ميلي گرم در هر سلول بوده اند. بررسي در طي يك سال نشان داد كه گونه هاي فوق تقريبا 96 درصد از مجموع جمعيت و 41 درصد از زي توده كل را شامل گرديدند در حالي كه پيش از ورود شانه دارمهاجم( درسال 1375) اين گروه وزني درصد كمتري (93درصد) از جمعيت را دارا بوده اند. اين مطالعه نشان داد كه با بررسي اندازه و تعيين در صد جمعتي فيتوپلانكتون مي توان تا حدود زيادي به وضعيت اكولوژيكي و منابع نوترينتي در دسترس پي برد