ارزيابي ميزان انطباق الگوي معماري و برنامه ريزي كالبدي شهر سقز با شاخص هاي ايراني اسلامي

شهر مجموعه اي فرهنگي- كالبدي است كه براساس نيازها،فعاليت ها و رفتارهاي ساكنين آن شكل گرفته است. فضاهاي شهري به عنوان بستر پاسخگوي اين نيازها و ظرفي براي تعاملات اجتماعي شناخته مي شوند . شهرها مكان هاي مناسبي براي شكل گيرينهادهاي اجتماعي اعتلاي ارزشهاي فرهنگي گسترش و تحكيم روابط و مناسبات اجتماعي و پاسداري ارزشهاي انساني و هويت هاي ملي و محلي هستند درشهرهاي ايراني اسلامي فرم ظاهري هر شهر ناشي از محتوا و معنايي در باطن است كه ريشه در جهان بيني و فرهنگ و رسوم و طبيعت بومي آن منطقه دارد . انتخاب الگويمعماري و برنامه ريزي بر اساس جغرافياي طبيعي و انساني هرمنطقه اي صورت مي گيرد آنچه در كشور ايران به عنوان شاخص هاي مهم بخش جغرافياي انساني مطرح مي گردد، دو معيار مهم ايرانيو اسلامي بودن مي باشد. مسايل و مشكلات از آنجا آغاز مي گردد كه در برنامه ريزي ها توجه به اين دو معيار مهم كم اهميت تلقي شود. در ريشه يابي مشكلات معماري و شهرسازي شهرهايايران اولين قدم ارزيابي ميزان انطباق برنامه ها بامعيارهاي ياد شده مي باشد. بر اين اساس در اين مقاله سعي داريم ميزان انطباق الگوي معماري و برنامه ريزي كالبدي شهر سقز با شاخص هاي ايراني اسلامي را مشخص نماييم تا حاصل اينكار مبناي پژوهش هاي آتي باشد و به اين سوال اساسي پاسخ داده شود كه الگوي معماري و برنامه ريزي كالبدي شهر سقز با شاخص هاي ايراني اسلامي چه ميزان انطباق دارد برايرسيدن به پاسخ اين پرسش از روش توصيفي تحليلي استفاده شده كه با رويكردهاي كتابخانه اي و ميداني و بهره گيري از ابزارهاي تحقيق انجام شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه درسالهاي اخير ميزان انطباق كم شده و اين مسأله پيامدهاي خاص خود را به دنبال داشته است. در نهايت جهت حل اين مشكلات راهكارهايي مبني بر برنامه ريزي معماري و شهرسازي ايراني اسلامي ارائه شده است.