بررسي اثرات فلزات سنگين آب آبياري بر روي صفات كمّي و كيفي برنج

آلودگي خاكها و محيط‌هاي آبي با فلزات سنگين يك مشكل جدي و در حال گسترش است. ورود فلزات سمّي از طريق فعاليتهاي انساني باعث آلودگي بسياري از خاكها شده است. به منظور بررسي اثرات فلزات سنگين آب آبياري بر روي صفات كمّي و كيفي برنج اين تحقيق در سال زراعي 90-1389 در 3 منطقه در شهرستان‌هاي ساري، جويبار و قائم‌شهر در منطقه مركزي استان مازندران انجام گرفت. نمونه‌برداري شامل نمونه‌هاي منابع آب آبياري، خاك و محصول برنج و بررسي ميداني در باره صفات كمّي و كيفي گياه و محصول برنج انجام گرديد. ميزان غلظت فلزات مورد نظر در نمونه‌ها توسط دستگاه جذب اتمي سنجيده شد. جهت انجام محاسبات آماري از نرم افزار Prism و روش آماري آناليز واريانس و آماره T.Test استفاده شده كه P<0/05 ، بعنوان معني دار تلقي شده است . نتايج تحقيق حاضر نشان مي دهد كه در نمونه‌هاي آب مناطق تحت مطالعه فلز كادميوم در تمامي مناطق از جمله منطقه سيد محله بالاتر از استاندارد بوده است. همچنين از ميان فلزات سنگين كروم، كادميوم و سرب در نمونه برنج مناطق تحت مطالعه، فلز كادميوم در مناطق جويبار (محله كلا) و سيدمحله بالاتر از استاندارد بوده است. فلز سرب در نمونه برنج منطقه جويبار (محله كلا) فراتر از استاندارد و در ساير مناطق بررسي شده، كمتر از ميزان استاندارد بوده است و در خصوص فلز كروم، اين فلز در تمامي مناطق تحت مطالعه ، كمتر از استاندارد مي‌باشد.اين موضوع با عنايت به اثرات تجمعي فلزات سنگين و عوارض سوء ناشي از آن بر جوامع انساني و نيز تهديد امنيت غذايي قابل توجه خاص مي باشد. علاوه بر اين تأثير سوء فلزات سنگين كادميوم، سرب و كروم بر فاكتورهاي كمي و كيفي برنج به ويژه عملكرد در هكتار خسارت هاي ناشي از آن، ضرورت اعمال مديريت همه جانبه، زيست محيطي و هوشمندانه را الزامي مي نمايد