ميزان قابليت اطمينان در تخمين خسارت لرزه اي سازه هاي بتن آرمه بر اساس پارامترهاي مربوط به قله حركت

امروزه پارامترهاي حداكثر مربوط به قله حركت بعنوان يكي از ويزگي هاي مهم ركوردهاي ثبت شده از زلزله هاي گذشته، مورد توجه اكثر آيين نامه هاي لرزه اي دنيا قرار گرفته است. از طرفي مطالعات گذشته نشان داده است كه ميزان آسيب هاي لرزه اي وارد بر سازه ها مي تواند به اينويژگي ها ارتباط نزديك داشته باشد. لذا در اين پژوهش ميزان اطمينان در تخمين خسارت هاي سازه اي بر اساس پارامتر هاي حداكثر زلزله مورد بررسي قرار مي گيرد. به اين منظور سازه هاي بتن مسلح 3 5 و 7 طبقه بر اساس آيين نامه بتن ايران در ساختگاههاي با خاك نوع 1 و 2 طراحي و با استفاده از زلزله هاي انتخابي تحليل ديناميكي تاريخچه زماني غير خطي انجام شده است. سپس با استفاده ازنتايج بدست آمده، همبستگي انديس خسارت كل سازه بر حسب پارامترهاي مختلف حداكثر زلزله: ماكزيمم شتاب زمينPGA) ماكزيمم سرعت زمينPGV) ماكزيمم جابجايي زمين PGD) و نسبت سرعت حداكثر به شتاب حداكثرVmax amax محاسبه شده است. با توجه به نتايج حاصل از تحليل هاي انجام گرفته مي توان گفت كه بيشترين ارتباط بين شاخص خسارت و ماكزيمم سرعت زمين وجود دارد و اين پارامتر مي تواند بعنوان مناسب ترين پارامتر براي تخمين خسارت زلزله در اينگونه سازه ها مورد استفاده قرار گيرد