بررسي تأثير پارامترهاي مختلف بر حداكثر عمق آبشستگي موضعي در زير خطوط لوله متقاطع با رودخانه

اين مقاله حاصل يك مطالعه آزمايشگاهي بر روي آبشستگي موضعي در اطراف خطوط لوله متقاطع با كانال بستر ماسه اي، تحت جريان ماندگار،يكنواخت و يك سويه مي باشد. در ابتدا براي شناسايي تمامي پارامترهاي بدون بعد مهم و مؤثر بر روي آبشستگي موضعي، يك تحليل ابعادي صورت گرفته است. سپس چند دسته آزمايش كه هر كدام منحصراً بر روي يك پارامتر خاص متمركز شده اند، انجام گرفت و اثرات هر يك ازپارامترهاي مؤثر، نظير قطر لوله، موقعيت عمودي لوله و عد فرود جريان بر حداكثر عمق آبشستگي و گسترش زماني آن، از ميان آزمايش ها استخراج گرديد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه حداكثر آبشستگي در شرايط رخ مي دهد كه لوله به اندازه يك چهارم قطرش از بستر فاصله دارد. با افزايش فاصله بين لوله و بستر، آبشستگي به تدريج كاهش مي يابد.