تاثير بومي سازي مقررات ساختماني دربهبود شرايط اسكان قشركم درآمد

امروزه حق داشتن سرپناه به عنوان يك نياز اساسي بشر طبقه بندي شده است و مقررات ساختماني بايد به تحقق اين امر و تسهيل دسترسي افراد كم درآمد و فقير به سرپناهي مناسب بگونه اي اساسي كمك نمايد براين اساس مي بايست قوانين و مقررات ساختماني دربرنامه هاي توسعه و بويژه دردولت هاي مدعي دموكراسي و مردم گرايي حساس به نيازها و ظرفت هاي قشرفقير و كم درآمد جامعه باشد انيكه تاچه ميزان مقررات ساختماني وابسته به اهداف ملي ا ست تاحدزيادي به درجه سازگاري آن با توقعات عمومي و حمايت از احاد كم درآمد مربوط مي گردد با اين حال ميدانيم دربسياري از كشورهاي توسعه نيافته و يا درحال توسعه مقررات ساختماني اغلب مانع فعاليت هاي ساخت و ساز از جهت الزامات و محدوديت هاي نامناسب درروند و مراحل ساخت يا اهداف متفاوت و درغيراولويت با ذهنيت موجود و جاري جامعه است ازلحاظ تاريخي نيز اين كشورها تصورشان از مقررات و استانداردها اجرا و تاكيد آن تنها درمناطق توسعه شهري است درنتيجه تعجبي نيست كه مقررات ساختتماني دربسياري ازكشورها كه نه تنها از اقتصادي دوگانه بلكه از يك خروجي مشخص شده دربخش ساخت و ساز توسط ساختارهاي دوگانه مانند ساختمان هاي اداري مدرن ساختتمان هاي تجاري و هتلها و ساير ساختمان هاي بلندمرتبه از يك سو شهركهاي حاشيه نشين و حلبي آبادها از سوي ديگر برخوردارند پاسخگونخواهد بود