سيستم هاي نوين كنترل ارتعاش در سازه هاي بلند

مهمترين معيار طراحي سازه ها با مقاومت لرزه اي تغيير مكان نسبي طبقه است كه سايرپارامترهاي طراحي نظير برش طبقه و نيروهاي داخلي اعضا بطور مستقيم با آن ارتباط دارند چنانچه بتوان انرژي وارد به سازه را به نحوي كاهش داد كه حداقل تغيير مكان نسبي درطبقات سازه حاصل شود نياز مقاومت دراعضا كاهش مي يابد و ميتوان براساس آن نسبت ظرفيت به نياز را بصورت تئوري برابر يك نمود كنترل ارتعاش سازه درحقيقت به تعدييل خصوصيات سازه اي اطلاق ميشود تا پاسخ مناسب سازه تحت تاثير بارهاي وارده گرفته شود و به سازه اي كه ارتعاش آن كنترل شود سازه با پاسخ كنترل شده گفته ميشود درسالهاي اخير طبقه بنديهاي مختلفي بصورت جداسازي تكنيك كنترل ارتعاشات درسازه ها صورت گرفته كه ازمهمترين آنها روش هاي كنترل مبتني برتغيير و تنظيم خواص ديناميكي سيستم و تكنيك كنترل براساس نحوه عملكرد سيستم است دراين مقاله ضمن پرداختن به زيربخشهاي اين طبقه بنديها به بررسي اثراستفاده ازميراگر ويسكوز مايع فعال و نيمه فعال دركنترل ارتعاش سازه ها خواهيم پرداخت