الگوي مساكن جديد و سنتي همگون با اقليم منطقه مطالعه موردي شهرستان پارس آباد

اقليم معماري دانشي است كه نحوه استفاده از عناصر اقليمي درجهت طراحي اصولي ساختمان براي آسايش انسانها مي سازد انسانها با توجه به امكانات محدود طبيعي و نيازهاي متنوع خويش فكر انديشه و دانش سرشار خود را به كاربسته تا از ساده ترين مواد طبيعي بهترين و زيباترين تركيبات را براي ايجاد يك محيط راحت و آسوده براي انجام فعاليت ها و استراحت خود بوجود آورد دراينم قاله با استفاده از آمار 1985-2005 ايستگاه سينوپتيك پارس آباد به مطالعه تاثير عناصر اقليمي و شرايط زيست اقليمي براسايش حرارتي انسان و اصول طراحي اقليمي مساكن مناسب با اقليم سرد منطقه پرداخته شده است براي اين منظور از سه روش روش گيوني ـ ميسنارد و روش اولگي استفاده شده است نتايج بدست آمده نشان ميدهد كه درشاخص گيوني نيز تنها در دو ماه سال مه و اكتبر درطي شب استفاده ازمصالح متناسب براي گرم كردن ساختمان موثر بوده و روزهاي اين دو ماه از سال بدليل قرارگيري در محدوده منطقه آسايش حالت آسايش مطلوب تر درمنطقه حكمفرما است درروش ميسنارد تنها درچهارماه مه سپتامبر ژوئيه و اوت به ترتيب در روزهاي ماه هاي سال و شب هاي ماه هاي سال حالت آسايش بيوكليمايي درمنطقه حاكم است و بالاخره درشاخص اولگي شرايط آسايش منطقه در طول شبهاي سه ماه از سال مه ژوئن ـ اكتبر برقراري است.