برآورد عددي و تحليل نشست سطحي زمين شناسي از حفاري مكانيزه تونل خط 2 متروي مشهد

با گسترش رفت و آمدهاي درون شهري ضرورت نياز به فضاهاي زيرزميني جهت تاسيسات و ارتباطات شهري روز بروز بيشتر احساس ميشود ازسوي ديگر تونل سازي درنواحي كم عمق شهري و درزمين هاي نرم همواره توام با مخاطراتي است كه ناديده گرفتن آنها مي تواند عواقب ناخوشايندي دربرداشته باشد اجراي ايمن و درعين حال اقتصادي تونلها مستلزم شناخت واكنش زمين درمقابل حفر تونل مي باشد اين واكنش بصورت تغيير ميدان تنش و تغيير مكان ها درتوده اطراف تونل ظاهر ميشود باتوجه به اهميت اين مساله درمقاله حاضر ازروش عددي اجزا محدود و روش تحليلي بابت براي پيش بيني نشست سطح زمين دراثر حفاري تونل به وسيله ماشين حفاري سپرفشارتعادلي زمين epb درمسير خط 2 متروي مشهد ا ستفاده شده ودرنهايت نتايج روشها با يكديگر مقايسه شده اند باتوجه به مقادير نشست سطحي پيش بيني شده هردو روش بايستي درحين احداث تونل اقدامات مناسبي ازقبيل بهسازي زمين و غيره جهت كنترل ميزان نشست دراين مناطق صورت گيرد.