استخراج اصول شكل دهنده ي پايداري اجتماعي درمحلات مسكوني براساس اخلاق اسلامي

تعاملات اجتماعي يكي ازنيازهاي اساسي فطري انسان است كه امروزه به سادگي درحال نابودي است و كمبود آن درجوامع مختلف ديده ميشود به نحوي كه امروزه به يك بحران بدل شده است و دامنه هاي اين بحران كم و بيش به كشور ما نيز كشيده شده است حال آنكه محلات شهري سنتي ايراني دراين زمينه گذشته ي درخشاني داشته اند و روابط پايدار اجتماعي دراين محلات قابل مشاهده بوده است پرسش اين است كه محلات مسكوني ايراني اسلامي درگذشته چگونه به لحاظ اجتماعي پايدار بوده اند؟ ايا اسلامي دراينزمينه راه كارهايي ارايه كرده است ؟درراستاي همين پرسشها با مراجعه به مبحث اخلاق اسلامي و بررسي پارامترهاي ان سعي دراستخراج اصولي براي پايداري اجتماعي محلات مسكوني ايران مي شود و سپس با ذكرمظاهر و مصاديق آن درمعماري و شهرسازي محلات مسكوني سنتي ايران پرداخته ميشود تا راهنمايي باشد براي معماران و شهرسازاني كه درتلاش براي تحقق پايداري اجتماعي درمحلات مسكوني سازگار با مباني اسلامي هستند.