مدل عرضه - تقاضا در تقاطع هاي غير همسطح با بكارگيري سيستم هاي حمل و نقل هوشمند (ITS)

تقاطع هاي غير همسطح شهري يكي از زير ساختارهاي كاربردي براي ساماندهي و روانسازي جريانهاي ترافيكي در نقاطي كه جريانهاي ترافيكي بزرگراهي (انتقالي) با جريانهاي ترافيكي غير بزرگراهي (دسترسي) با يكديگر تلاقي دارند، مورد استفاده قرار مي گيرند. كارآمدي اين گونه تقاطع ها بر اساس دو شاخص تلفيق و ارزيابي مدل تقاضا (شناخت دقيق و جامع) و مدل عرضه (ارايه سطوح سرويس) است. در اين تحقيق، ارايه يك فرآيندي بر مبناي مدلي هوشمند با سه پروسه شامل: پروسه جمع آوري و طبقه بندي اطلاعات Data Presentation (لايه مقدماتي) ، پروسه پردازش اطلاعات Data Processing (لايه مياني)، و پروسه ابلاغ اطلاعات Data Presentation (لايه نهايي) مرحله بندي و معرفي مي گردد. در لايه مقدماني : مدل تقاضا (پديده هاي ترافيكي)، و مدل عرضه (طراحي هندسي كنترلي)، در لايه مياني: آناليز و تحليل (بر اساس نرم افزارهاي HiCAP2000 و Tranyt و بازخوردهاي هندسي و كنترلي به همراه شاخص هاي ارزيابي) و در لايه نهايي: ارزيابي توام مدل عرضه – تقاضا (شاخص اجرايي) استوار است. اين فرآيند توانايي الگوشناسي در ارزيابي تقاطع هاي غير همسطح را به صورت هوشمند در شرايط مطالعاتي و بهره برداري براي تصميم سازي ها و بازدهي ايده آل تا پايان عمر مفيد را دارد. چگونگي عكس العمل فرآيند ارايه شده در قبال تغييرات انواع طراحي هندسي (مدل هاي عرضه) و شرايط مختلف ترافيكي (مدل هاي تقاضا) در تقاطع غير همسطح نيايش – سئول در تهران مورد بررسي قرار گرفته است و نتايج حاصله نشان دهنده حساسيت و توانايي مدل است.