بررسي آزمايشگاهي تاثير آب شكن فرعي قائم بر آب شستگي دماغه ي اولين آب شكن

يكي از روشهاي متداول ساماندهي رودخانه ها و كنترل فرسايش كناري رودخانه استفاده از آب شكن مي باشد. آب شكن ها معمولا بهصورت سري ساخته مي شوند و پايداري آنها بستگي زيادي به پايداري اولين آب شكن دارد. در اين تحقيق پيشنهاد شده است كه براي حفظ پايداري اولين آب شكن در يك سري آب شكن (4 عدد) از يك آب شكن فرعي (محافظ) كه به صورت عمود بر جريان در بالادست اولين آب شكن قرار مي گيرد استفاده شود. از لحاظ هيدروليكي پارامترهاي بي بعد، L/L (نسبت طول آب شكن محافظ به طول اولين آب شكن)؛ X/L (نسبت فاصله آب شكن محافظ به طول اولين آب شكن) و شرايط هيدروليكي جريان با H/L (نسبت عمق جريان بالادست به طول اولين آب شكن) مورد مطالعه قرار گرفت. تحليل آماري نتايج آزمايشگاهي ، مدلي را براي پيش بيني آب شستگي نسبي در دماغه ي آب شكن اصلي و آب شكن محافظ ارائه مي دهد.