بهينه سازي ساخت پل ها و سوله هاي صنعتي با استفاده از تركيب رده هاي مختلف فولاد مصرفي در اجزاي تيرورق ها

فولاد در انواع مختلف و با خواص و مقاومت هاي متنوع توليد مي گردد. با توجه به اهميت استحكام كششي فولاد، آن ها را بر اساس مقاومت تسليم شان در كشش طبقه بندي مي كنند. بر اساس آيين نامه DIN آلمان، فولاد هاي ST37 و ST52 كه از رايج ترين انواع فولادها هستند، بهترتيب داراي مقاومت نهايي 3033 و 0233 كيلوگرم بر سانتي متر مربع مي باشند. اگرچه متداول ترين و ساده ترين روش در ساخت سازه هايفولادي، استفاده از پروفيل هاي نوردشده مي باشد، ولي استفاده از مقاطع تيرورق بدليل امكان انتخاب بهينه ابعاد اعضاء و نيز امكان تركيب رده هاي مختلف فولاد در اجزاي مختلف باربر مي تواند اقتصادي تر باشد. در اين پژوهش، يك سوله تك و يك سوله دوقلو با دهانه هاي 10 متري و يك پل فولادي 4 دهانه با استفاده از تركيب رده هاي مختلف فولاد ST37 و ST52 در المان هاي مختلف باربر ، شامل بال، جان و اتصالات در نرم افزار SAP2000-v15.1 مدل سازي، تحليل و طراحي شد. نتايح نشان مي دهد كه تركيب فولادهاي با مقاومت تسليم كمتر در اجزاي كمتر باربر و فولادهاي با مقاومت تسليم بالاتر در اجزاي بيشتر باربر، وزن كل فولاد مصرفي در پل هاي عرشه فولادي، سوله هاي تك دهانه و سوله هاي دو دهانه را در مقايسه با استفاده از فقط فولادهاي نرمه، به ترتيب 22/79و22/53و18/11درصد و در مقايسه با استفاده از فقط فولادهاي پراستحكام به ترتيب 10/12و10/03و9/12 كاهش ميدهد