مطالعه مقياس زماني آبشستگي موضعي اطراف لوله هاي فراساحل تحت جريان با استفاده از مدل فيزيكي

لوله هاي انتقال در محيط هاي دريايي عمدتا به منظور انتقال گاز و نفت خام از سكوهاي نفتي فراساحل مورد استفاده قرار مي گيرند و استفاده از آنها در طول سالهاي گذشته، رواج گسترده اي يافته است. ولي يكي از مشكلات دوران بهره برداري از اين لوله ها، بروز آبشستگي در زير و اطراف آنهاست. اين پديده از آنجا رخ مي دهد كه با قرارگيري لوله بر بستر دريا، رژيم جريانهاي موضعي اطراف آن تغيير مي كند و به دنبال آن، نيروهاي جديدي از جريان بر بستر وارد مي شود كه به تغيير شكل بستر فرسايش پذير زير لوله مي انجامد. در مقاله حاضر، مقياس زماني پديده آبشستگي موضعي تحت اثر جريان يك سويه در يك فلوم مورد مطالعه قرارگرفته است. نتايج ارائه شده شامل تغييرات ابعاد پروفيل آبشستگي در طول زمان و زمان كل پديده تا رسيدن به حالت تعادل مي باشد.در انتها و بر مبناي نتايج به دست آمده از آزمايشهاي فيزيكي، رابطه اي براي پيش بيني زمان كل لازم براي رسيدن به حداكثر ابعاد آبشستگي بر حسب پارامتر شيلدز و روابطي براي پيش بيني توزيع زماني تغييرات طول و عمق آبستگي ارائه شده است. از جمله نتايج جالب توجه ارائه شده در اين مقاله آن است كه در مدت رخداد پديده آبشستگي تحت جريان، همواره نسبت عمق به عمق نهايي آبشستگي از نسبت طول به طول نهايي آن بزرگتر است.