ارائه روش اولويت بندي جهت ايمن سازي گذرگاههاي ريلي در ايران

يكي از نقاط بحراني از نظر ايمني، فصل مشترك دو سيستم ريلي و جاده‌اي يعني گذرگاه‌ها (تقاطعات همسطح ريلي / جاده‌اي) مي باشند. در گذرگاه دو سيستم حمل و نقلي با ويژگي‌هاي متفاوت، يكديگر را قطع مي‌كنند. هرچند آمار سوانح گذرگاهي در كشورمان نسبت به كشورهاي توسعه يافته و نسبت به ساير سوانح ريلي چندان بالا نيست، اما باتوجه به شديد بودن اينگونه سوانح و انعكاس وسيع آنها در رسانه ها، انجام مطالعات درخصوص وضعيت گذرگاه‌هاي ريلي كشور، بررسي علل ايجاد سوانح در اين مناطق و نهايتاً تعيين روش‌هاي ايمن سازي آنها ضروري و غير قابل اجتناب به نظر مي‌رسد. در اين مقاله به بررسي روشهاي اولويت بندي گذرگاهها جهت انجام روشهاي ايمن سازي پرداخته مي شود و با ارائه روشي جديد با استفاده از تحليل قابليت اطمينان ( تحليل درخت رويداد ) بهمراه روشهاي موجود ديگر اولويت بندي گذرگاهها در مورد گذرگاههاي جنوب شهر تهران ( مطالعه موردي ) صورت مي پذيرد. درنهايت روشهاي مورد بررسي قرار گرفته مورد مقايسه قرار خواهند گرفت و روش مناسب تعيين خواهد گرديد.