مديريت قراردادهاي بين المللي عمراني ( با توجه خاص به مديريت دعاوي Claim-Management)

در سالهاي اخير دولت ايران به نحو گسترده اي از سياست استفاده از سرمايه و تكنولوژي خارجي در بخش عمراني و زير بنايي استقبال نموده است .به همين دليل، در چند سال گذشته قراردادهاي بسياري از سوي سازمانها و شركتهاي دولتي و خصوصي با شركتهاي خارجي در جهت اجراي پروژه هاي عمراني بسته شده كه موضوع مشاركت شركتهاي خارجي در اين قراردادها به شكل هاي مختلفي از جم له تأمين سرمايه، خدمات مشاوره و طراحي، خدمات مديريت و يا اجراي پروژه بوده است .بطور كلي در اينگونه قراردادها كه در اين مقاله قراردادهاي بين المللي عمراني ناميده ميشوند، طرفين وارد بازار بين المللي ساخت و ساز مي شوند كه تفاوتهاي مهمي با بازار ساخت و ساز در داخل كشور دارد .علاوه بر اين پروژه هاي مذكور كه در برگيرنده مبالغ بسيار هنگفتي ميباشند، معمو ً لا با استفاده از سيستم هاي نوين مديريتي و قراردادي اجرا مي گردند كه نسبت به سيستم هاي سنتي از پيچيدگي بيشتري برخوردار مي باشند .لذا بايدگفت كه مديريت اين پروژه ها از اهميت و حساسيت خاصي برخوردار بوده و داراي روشها و مسائل خاصي مي باشند .يكي از مهم ترين بخش هاي مديريت پروژه هاي بين المللي عمراني، مديريت قرارداد و علي الخصوص مسائل حقوقي اينگونه قراردادها مانند مسائل مربوط به سرمايه گذاري و ثبت و استقرار شركتهاي خارجي، مسائل مربوط به بيمه، ماليات، ضمانتنامه ها، و مهم تر از همه، مسائل مربوط به اختلافات و دعاوي مي باشد . لذا در اين مقاله سعي شده است كه مهم ترين مباني و مسائل قراردادهاي مذكور معرفي و از ديدگاه مديريت قرارداد مورد بررسي قرار گيرد .