كاربرد برنامه ريزي خطي در بهبود وضعيه حمل و نقل گندم در كشور

حل مسائل حمل و نقل يكي از اولين و مهمترين كاربردهاي شيوه برنامه ريزي خطي است.اولين كاربردهاي اين شيوه درحين جنگ جهاني دوم ديده شده است.به همين دليل است كه اكثر كتابها و نشريه هايي كه در مورد برنامه ريزي خطي كاربردي نوشته شده اند اشاره ايي نيز به الگوه هاي شبكه در مسائل حمل و نقل كرده اند.اين مقاله نيز با استفاده از روشهاي برنامه ريزي خطي روش توزيعي ارائه كرده است كه در آن منافع هر دو طرف عرضه كننده خدمات حمل و نقل (شركتهاي حمل و نقل كالا و رانندكان) ومتقاضي خدمات حمل و نقل (صاحب گندم،دولت)در نظر گرفته ميشود. در ادامه با مقايسه اين روش با روش توزيعي كه در سال ۱۳۷۹ براي گندم وارداتي صورت گرفته به محاسبه صرفه جويي كه مي توانست از اين طريق عايد كشور شود مي پردازد.لازم به ذكراست كه در محاسبات فرض شده است كه اولا كيفيت گندم وارداتي ثابت مي باشد و ثانيا در مراكز استانها (كه بعنوان مقاصد حمل در نظر گرفته شد هاند) امكانات ذخيره كردن گندم مورد نياز هر استان به اندازه كافي وجود دارد