بررسي رفتار لرز هاي ساز ههاي بتني با در نظر گرفتن اثر ميانقابهاي آجري

يكي از عواملي كه بايد در تحليل و طراحي لرزه اي ساز هها مد نظر قرار داد، تأثير وجود ميانقابها بر رفتار لرزه اي سازه مي باشد، به عبارت ديگر بايد به اثرات مفيد و يا مخرب وجود قابهاي ميان پر كه ناشي از تغيير در سختي و مقاومت اين نوع قابه ا، نسبت به قابهاي خالي است، توجه شود. در ساختمان سازي متداول در ايران مسئله فوق بسيار حائز اهميت مي باشد، چرا كه در اكثر سازه ها، وجود ديوارهاي ميانقابي آجري بسيار به چشم مي خورد. اين در حاليست كه عدم وجود ضوابط آئين نامه اي جهت ارزيابي صحيح و واقعي از عملك رد سازه، باعث گرديده تا در عمل از تأثير ميانقابها بر رفتار سازه ها چشم پوشي شود . تنها توصيه آئين نامه ٢٨٠٠ در اين زمينه كاهش پريود سازه به ميزان ٢٠ % مي باشد ، بديهي است كه با توجه به تعداد قابهاي ميان پر، نوع ميانقاب و نحوه آرايش آنها، اين توصيه براي همه ح التهاي گوناگون درست نم يباشد، بلكه بايد با در نظر گرفتن عملكرد واقعي قابهاي ميان پر در هر حالت ضوابط خاص خود را ارائه نمود. بر اين اساس در اين مقاله، به ارزيابي رفتار لرزه اي دو نمونه سازه بتني طراحي شده، مطابق با آئين نامه هاي آبا و٢٨٠٠ ، پرداخته شده است . بطوريكه با استفاده از تحليل ديناميكي غيرخطي، و با مدلسازي ميانقابها براي تحليل، هر يك از اين سازه ها در حالتهاي، سازه داراي ميانقاب، و سازه بدون ميانقاب، مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته اند. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه نمي توان تاثير ميانقابهاي آجر ي را بر رفتار لرزه اي سازه هاي بتني ناديده گرفت، بلكه با توجه به نحوه آرايش ميانقابها در ارتفاع، جنس آنها و سختي قابهاي ميان پر، در هر حالت، با توجه به رفتار متفاوت سازه، بايد نكات خاصي را در هنگام تحليل و طراحي مورد توجه قرار داد.