رابطه بين فشار و نشت در شبكه هاي توزيع آب شهري

امروزه به دلايل مختلفي از جمله توسعه شهرها، افزايش بي‌رويه جمعيت، افزايش هزينه‌هاي تأمين آب شرب و نيز محدوديت منابع آب، استفاده بهينه از منابع موجود آب مورد توجه قرار گرفته است. يكي از روشهاي استفاده بهينه از منابع آب، مصرف صحيح و اصولي و جلوگيري از اتلاف آن به صورت آب به حساب نيامده در شبكه‌هاي توزيع مي‌باشد. قسمت اعظم آب به حساب نيامده مربوط به نشت از شبكه‌هاي توزيع آب مي‌باشد و با توجه به تحقيقات انجام شده، مشخص گرديده است كه رابطه‌اي مستقيم بين ميزان نشت و فشار در شبكه وجود دارد. مطالعات انجام شده در اين زمينه شامل يك سري روابط و نتايج آزمايشگاهي بوده كه دقيقاً معرف وضعيت موجود لوله‌ها در شبكه توزيع نمي‌باشد و يا نتايج مطالعات انجام شده بر روي شبكه‌هاي توزيع آب شهري داراي پراكندگي زيادي است كه رابطه واحد و دقيقي نمي‌توان از آن استنتاج نمود. در اين تحقيق قسمتي از شبكه واقعي توزيع آب شهر سنندج به عنوان مطالعه موردي انتخاب شده و جهت مشخص نمودن رابطه بين فشار و نشت اندازه‌گيريهايي شامل دبي‌سنجي و فشارسنجي‌هاي همزمان در پنج نقطه، بر روي يك خط لوله توزيع آب شبكه صورت گرفته است. براي بدست آوردن رابطه‌اي دقيق و واحد و براي همپوشاني خطاهاي احتمالي موجود، اندازه‌گيريها با فاصله زماني يك ساعته و به طول مدت 18 روز، انجام گرديده است. با توجه به اندازه‌گيريهاي انجام شده و برازش تواني بر روي داده‌ها، رابطه‌اي تجربي ارائه گرديده كه داراي پراكندگي كمي بوده و مي‌توان از آن براي برآورد تأثير كاهش فشار در كاهش ميزان نشت و درنتيجه آب به حساب نيامده استفاده نمود