بررسي كفايت ظرفيت مخزن سد زاينده رود در شرايط تكميل طرحهاي انتقال بين حوزه اي آب

رشد جمعيت ، تمركز صنايع بزرگ و توسعه كشاورزي در منطقه مركزي ايران و از جمله حوزه زاينده رود ، باعث افزايش تقاضاي آبي در منطقه شده است. اين در حالي است كه اين منطقه با محدوديت شديد آب روبه رو مي باشد.اين مطلب توجه جديتر به مديريت آب و بهره برداري بهينه از سيستمهاي آبي موجود را ضروري ساخته است. اين مقاله با استفاده از مدل بهينه سازي خطي و نرم افزار GAMS ، بهره برداري بهينه از مخزن سد زاينده رود را در سه مقطع زماني شرايط فعلي ، مياني و توسعه مورد بررسي قرار ميدهد . تابع هدف مدل بيشينه كردن سطح زير كشت است.در بخش اول اثر اعمال برنامه بهينه سازي به منظور بهره برداري بهتر از مخزن سد و بيشينه كردن سطح زير كشت در منطقه در مقايسه با حالتي كه از اين برنامه استفاده نشود مي پردازد . دربخش دوم ، تأثير افزايش ظرفيت سد زاينده رود ( با توجه به آوردهاي جديد ) بر افزايش سطح زير كشت در منطقه بررسي مي شود .و در بخش سوم، نقش و تأثير افزايش دامنه بهره برداري از ظرفيت كل سد بر افزايش سطح زير كشت مورد بررسي قرار مي گيرد.