بررسي آزمايشگاهي فرورفت مصالح خاكريز در بسترهاي لجني

فرورفت موضعي مصالح دانه‌اي خاكريز در هنگام اجراي خاكريز روي بستر‌هاي سست لجني باعث عدم تشكيل پي شده و در اين حالت حجم زيادي از مصالح خاكريز در بستر فرو مي‌رود. اين مقاله به بررسي آزمايشگاهي پديده فرورفت مصالح خاكريز (به طور خاص لايه مترس در كف موج‌شكن) در بسترهاي لجني پرداخته و اثر عوامل مختلف از قبيل اندازه دانه‌هاي مصالح درشت دانه ريخته شده روي خاك لجني و خصوصيات خاك لجني بررسي شده است. " كنترل فرورفت موضعي دانه‌ها " بايد در طراحي علاوه بر كنترل‌هاي متداول مثل كنترل ظرفيت باربري و نشست مورد توجه قرار گيرد. در انتهاي اين مقاله نتيجه‌گيري شده است كه مي‌توان با تغيير مصالح خاكريز يا موج‌شكن در نزديكي بستر (مترس) باعث كاهش نفوذ و فرورفت مصالح شده و يك بستر اوليه مناسب ايجاد نمود. رابطه تقريبي براي تعيين ضخامت لايه مترس نيز پيشنهاد شده است.