بررسي تغييرات غلظت نيترات آبهاي زيرزميني حاشيه زاينده رود در استان اصفهان

مصرف كودهاي نيتروژن دار بدن توجه به اثرات سوء بر خصوصيات خاك، محصولات كشاورزي و به ويژه محيط زيست به طور چشمگيري افزايش يافته است. نيترات به عنوان عمده ترين شكل نيتروژن به راحتي به آبهاي زيرزميني منتقل و باعث آلودگي آنها مي باشد.آبهاي زيرزميني به علت داشتن كيفيت مناسب و قابليت دسترسي آسان، مهمترين منبع تأمين آب در مناطق خشك و نيمه خشك است، هدف از انجام اين تحقيقي بررسي آلودگي نيترات، توزيع و تغييرات آن در آبهاي زيرزميني حاشيه زاينده رود در منطقه خشك و نيمه خشك استان اصفهان ميباشد. بدين منظور از باغبنداران تا ورزنه حدود 100 حلقه چاه آب داير انتخاب گرديد و به طور ماهيانه از مهرماه 1377 تا مهر ماه 1381 نمونه برداري انجام گرفت.نتايج نشان داد ميانگين غلظت نيتروژن نيتراتي در آب چاههاي باغباداران با عمق متوسط 9 متر 5/28، در منطقهفلاورجان با عمق متوسط 7/5 متر 17/63 ودر منطقه ورزنه با عمق متوسط 6 متر 6/35 ميلي گرم در ليتر بود. بيشترين مقدار غلظت نيتروژني نيتراتي در آب چاه در منطقه جلا آباد درفاصله يك كيلومتري ساحل زاينده رود و به ميزان 70/8ميليگرم در ليتر (7برابر حد استاندارد 10 ميليگرم در ليتر) در تاريخ 80/1/27 اندازه گيري شد. ميانگين غلظت نيتروژني نيتراتي چاه آب آشاميدني روستايي باغ ملك (چاه شماره 1) با چاه آب شهر ورزنه(چاه شماره 100) در طول مدت مطالعه تفاوت معني داري نداشت ولي اين غلظت در منطقه لنجان(كله مسيح،چمگردان، زرين شهر، فلاورجان و درچه) به علت فعاليت زياد كشاورززي (عمدتا برنج كاري) با نقطه شروع(چاه شماره1) و نقطه پايان(چاه شماره 100) داراي تفاوت معني داري بود. همچنين ، نتايج نشان داد كه غلظت نيترات با هيچيك از پارامترهاي شيميايي اندازه گيري شده در نمونه هاي آب زيرزميني همبستگي معني داري ندارد.