بررسي پديده فرسايش در سواحل پايين دست رودخانه كردان

فرسايش سواحل رودخانه نه تنها موجب خسارت به اراضي مستعد كشاورزي و تاسيسات مجاور ساحل رودخانه شده بلكه رسوبات حاصل از فرسايش در برخي مواقع درصد قابل توجهي (تا80%) از مجموع كل رسوبات انتقالي توسط جريان رودخانه را شامل مي شوند. در اين تحقيق فرسايش شديد سواحل مقاطعي از رودخانه كردان در مجاورت روستاهاي عباس آباد، قاسم اباد و نجم آباد در محدوده شهرستان هشتگرد در استان تهران مورد ارزيابي قرار گرفته اند. نتايج بررسي ها حاكي از سرعت بسيار بالاي عقب نشيني سالانه ساحل رودخانه در مناطق فوق و از دست رفتن حجم وسيعي از اراضي مستعد كشاورزي است، كه لزوم توجه بيشتر به بحث پايداري و و تثبيت سواحل رودخانه را بيان مي نمايد. در اين مطالعه با استفاده از نتايج آناليز نمونه هاي تهيه شده از مصالح و مشخصات هندسي سواحل تخريب يافته، آناليز پايداري ساحل توسط مدل جامع آناليز پايداري ساحل رودخانه (EMSAR) صورت پذيرفته است. بررسي ها نشان مي دهد كه علت فرسايش سواحل رودخانه در مناطق مورد مطالعه، فرسايش دروني مصالح تشكيل دهنده ساحل در قسمت تحتاني و يا آبشستگي قسمت تحتاني ساحل توسط جريان رودخانه و به دنبال آن خالي شدن اين ناحيه از ساحل و سقوط بلوك خاك آويزان فوقاني در اثر نيروي وزن مي باشد.