روش بهينه تحليل سيلابهاي رودخانه كاجو

مهمترين مشخصه سيلابها، پيك و حجم يا به عبارتي هيدروگراف آنها در تواتر مختلف مي باشد كه استخراج آنها براي طرحهاي مهندسي رودخانه ضروري مي باشد . براي اين منظور روشهاي مختلفي وجود دارد كه بسته به اطلاعات موجود يك يا چند مورد از آنها مورد استفاده قرار مي گيرد . در بررسي سيلاب هاي رودخانه كاجو از روش تحليل ايستگاهي با سري سالانه، تحليل ايستگاهي با سري جزئي، تحليل منطقه اي و شبيه سازي مدل بارش - رواناب ( با استفاده از نرم افزار (HEC-HMS استفاده شد . براي تحليل دبيهاي حداكثر لحظه اي جزيي از آمار و اطلاعات دبي روزانه و حداكثر يك روزه و لحظه اي استفاده شد . با استفاده از اطلاعات ثبت شده در ايستگاههاي آبسنجي محدوده طرح، هيدروگراف سيلاب با دوره برگشت مختلف بروش تحليل منطقه اي محاسبه شد . درتحليل ايستگاهي با سري جزئي رودخانه يك دبي آستانه براي رودخانه در نظر گرفته شد . براي دستيابي به شكل هيدروگراف با بررسي سيلاب هاي ثبت شده، هيدروگراف شاخص منطقه استخراج شد . در شبيه سازي مدل بارش - رواناب حوضه نيز ابتدا با استفاده از هيدروگراف و هايتوگراف مولد سيلاب ديماه 1383 ، پارامتر هاي حوضه واسنجي شده، با استفاده از نتايج حاصل و هايتوگراف بارندگي هاي با تواترمختلف، هيدروگراف سيلاب بدست آمد . بررسي نتايج نشان مي دهد كه روش بارش - رواناب در دوره برگشتهاي متوسط ( بين 20 تا 100 سال ) و روش
تحليل منطقه اي در دوره برگشت پايين، نتايج بهتري را ارائه نموده است . بنابراين مقدار پيك پوش دو روش به عنوان مقادير پيك سيلابها انتخاب شد . بطور كلي طراحي بر اساس روش تحليل هيدروگراف شاخص مقبولتر است . علاوه برآن بررسيها نشان داد كه زمان اوج هيدروگرافهاي ناشي از روش بارش - رواناب با زمان اوج هيدروگرافهاي مشاهده اي تطابق كمتري دارد كه ناتواني مدل بارش - روناب را درشرايطي كه داده هاي كافي وجود نداشته باشد، نمايان مي سازد . بنابراين براي بدست آوردن شكل هيدروگراف، از هيدروگراف شاخص مشاهده اي استفاده شد .