بررسي آزمايشگاهي تغييرات سرعت در محدوده آبگيرهاي جانبي موجود در كانال هاي قوسي

يكي از روش هاي انحراف آب از مسير اصلي رودخانه ها استفاده از آبگيرهاي جانبي ميباشد. همواره مهم در آبگيرهاي جانبي تسهيل در انتقال آب بدون رسوب است. تحقيقات انجام شده نشان مي دهدالگوي جريان در قوس رودخانه ها متاثير از دو پارامتر جريان ثانويه و گراديان طولي فشار بوده، بنابراين به منظور انتقال جريان آب بدون رسوب به داخل كانال هاي انحرافي، قوس خارجي به عنوان محل مناسبي براي قرارگيري آبگير جانبي پيشنهاد شده است.
به همين منظور جهت بررسي تغييرات و توزيع سرعت در محدوده آبگير هاي جانبي بدون بند انحرافي موجود در كانال هاي قوسي، قلومي (U) شكل با مقطع مستطيلي و بستر ثايت طراحي وساخته شد. همچنين ازكانال مستقيم بامقطع مستطيلي به عنوان كانال انحرافي استفاده گرديد. آزمايشات با عددهاي مختلف (0/27، 0/41 و 0/55) براي موقعيت هاي مختلف ابگيري در قوس انجام گرفت.
سرعت هاي جريان در 17 مقطع و با يك شبكه بندي (6 ضربدر6 ) براي هر مقطع توسط يك دستگاه سرعت سنج دو بعدي ديجيتالي پيشرفته به نام P-EMS متصل به كامپيوتر اندازه گيري شد. تغييرات و توزيع سرعت هاي طولي و عرضي در امتداد كانال قوسي شكل در محدوده كانال انحرافي براي هر ازمايش ترسيم گرديد. نتايج حاصل از تجزيه تحليل تغييرات سرعت ترسيم شده در محدوده آبگير داخل كانال قوسي در اين مقاله به تفصيل ارائه شده است.