بهينه سازي سكوهاي در يايي با استفاده از الگوريتم جامعه مورچگان

سكوهاي دريايي از جمله سازه هايي هستند كه در كشور ما داراي اهميت و كاربرد گسترده اي مي باشند. و به دليل كاربرد بسيار زياد، در حجم بالايي طراحي و ساخته مي شوند. نيروي غالب ديناميكي اعمال شده بر اين سكوها نيروي زلزله است و تنشهاي ناشي از ساير نيروهاي ديناميكي نظير باد، جريانهاي دريايي و امواج در مقابل تنشهاي ناشي از نيروي مزبورناچيز و قابل صرف نظر كردن است. از طرف ديگر، در سالهاي اخير روشهايي در علم بهينه سازي وارد شده است كه با بهره گرفتن از فرآيندهاي طبيعي و طبيعت جانداران ابداع گرديده اند. از جمله اين روشها مي توان به الگوريتم مهاجرت مورچه ها اشاره نمود. مبناي الگوريتم مهاجرت مورچه ها بر رفتار وقاعي مورچه ها در يافتن كوتاهترين مسير بين لانه و منبع غذا استوار است. مسائل بهينه سازي به دو صورت گسسته و پيوسته مطرح مي شوند كه بهينه سازي سازه هاي اسكلتي غالبا به صورت گسسته انجام مي گردد. در اين مقاله از روش الگوريتم مهاجرت مورچه ها جهت بهينه سازي سكوهاي دريايي شابلوني استفاده شده است. وزن سكو به عنوان تابع هدف مساله ي بهينه سازي انتخاب گرديده است. قيدهايي كه در طي فرآيند بهينه سازي كنترل مي گردند عبارتند از : قيد تنش، قيد تغييرمكان و قيد فركانس. در قيد تنش، تنش هاي حداكثر كششي و فشاري در اعضاي سكو كنترل مي گردد. اين مقادير نبايد از تنش هاي مجاز بالاتر رود. در بررسي قيد تغيير مكان، تغيير مكان حداكثر سكو در بالاترين نقطه نبايد از مقدار مجاز بيشتر شود و در قيد فركانس نيز فركانس هاي سازه به مقادير مشخصي كه فركانسهاي غالب زمين لرزه مي باشند، محدود مي شوند. متغيرهاي بهينه سازي سطح مقطع لوله ها هستند كه از يك جدول مقاطع لوله اي شكل استاندارد استخراج شده اند.