بررسي آگاهي كودكان و نوجوانان ايراني از پديده زلزله و آمادگي در برابر آن

لرزه خيزي ايران و در عين حال آسيب پذيري كودكان و نوجوانان به عنوان آينده سازان جامعه، ضرورت امر آموزش و گسترش برنامه هاي آمادگي در برابر زلزله را بيان مي كند. از آنجا كه برنامه آموزش آمادگي در برابر زلزله به عنوان مبحثي نو و تازه در ايران مطرح است، محتوا و روشهاي آموزشي آن نياز به بسط و گسترش دارند. در واقع صحت امر آموزش در گروي بازبيني تأثيرات آموزش و همچنين مطالعه ميزان فراگيري مخاطبان است. يكي از راههايي كه مي تواند در گسترش و اصلاح روشهاي آموزشي مؤثر واقع شود بررسي شناخت و آگاهي كودكان و نوجوانان نسبت به مفاهيم )از جمله مفاهيم زلزله و ايمني( از طريق تحليل بررسي آثار آنها همچون نقاشي، شعر، قصه و... مي باشد. دراين مقاله به منظور دستيابي به اهداف ياد شده 1041 نقاشي كودكان و نوجوانان 6 تا 14 ساله با استفاده از روش تحليل محتوا كدگزاري و تحليل مي شود و ميزان شناخت آنها بر اساس متغيرهاي مختلف جنس، سن، استان محل سكونت و ميزان استفاده از منابع
آموزشي براي ترسيم موضوعات نقاشي مورد مطالعه قرار خواهد گرفت. در آخر توصيه هايي براي بهبود امر آموزش آمادگي در برابر زلزله ارائه خواهد شد.