بررسي پارامترهاي موثر در نحوه عملكرد طبقه انتقالي در ساختمان هاي تركيبي در ارتفاع

ساختمانهاي تركيبي نوع جديدي ازساختمانها هستند كه درآنها ازعملكرد توام فولادو بتن استفاده مي شود يكي از نمونه هاي رايج اين سازه ها ساختمانهاي تركيبي درارتفاع هستند كه درطبقات پايين آنها از سازه بتن آرمه و درطبقات بالا ازسازه فولادي استفاده شده است استاندارد 2800 ايران روشهايي رابراي بارگذاري لرزه اي اين سازه ها پيشنهاد مي دهد اما به طور صريح پريود و ضريب رفتاري براي اين سازه ها ارائه نكرده است .درمحل تغييرسيستم سازه اي نيروي محوري و برش زيادي ايجاد مي شود كه استفاده ازطبقه انتقالي درمحل اتصال دوسازه موجب بهبود رفتار لرزه اي سازه مي شود دراين مقاله باآناليز ديناميكي يك ساختمان 15 طبقه تركيبي شامل چند طبقه بتني درپايين با سيستم قاب خمشي مختلط با ديوار برشي بتني باشكل پذيري متوسط و چند طبقه فولادي در بالاي آن با سه سيستم مختلف ( قاب فولادي ساده با مهاربند هم محور قاب فولادي ساده با مهاربند برون محور و قاب فولادي ساده با ديوار برشي بتني با شكل پذيري متوسط )دردوحالت با وبدون طبقه انتقالي سعي شده است تا خصوصيات طبقه انتقالي اثر آن دربهبود رفتار لرزه اي اينگونه سازه ها و محل بهينه ان بررسي شود نتايج نشان مي دهد كه وجود طبقه انتقالي موجب كاهش درتغيير مكان جانبي ،پريود سازه و نيروي محوري ستونها درمحل اتصال سازه فولادي و بتني خواهدشد و محل بهينه آن در 1/3 فوقاني ارتفاع سازه است .