كاربرد مدل SWMMدر طراحي و ارز يابي شبكه هاي جمع آوري و دفع آبهاي سطحي شهري

سيستم هاي جمع آوري و دفع آبهاي سطحي ناشي از بارندگي از اجزا مهم برنامه ريزي و عمران مناطق شهري هستند و هرگونه سهل انگاري در طراحي صحيح آنها مي تواند براي جوامع بشري مشكل آفرين باشد. سيل زدگي شهرها، خسارات و زيان هاي فيزيكي (ساختمان ها، معابر عمومي و ...)، صرف هزينه هاي اضطراري و خسارات وارد بر بهداشت و تندرستي نمونه اي از اين مشكلات هستند. رشد سريع جمعيت، توسعه شهري و صنعتي شدن جوامع نيز اين مشكلات را تشديد مي نمايند زيرا تأثيرات نامطلوبي بر هيدرولوژي حوزه آبريز داشته و سبب تشديد سيلابها (حجم و حداكثر آبدهي)، افزايش آلودگي در قسمت هاي پاياب، كاهش جريانات پايه و ... مي گردند. كاهش پيامدها و تبعات زيانبار مذكور معمولا با طراحي صحيح و تأمين ظرفيت كافي شبكه هاي جمع آوري و دفع آبهاي سطحي قابل تحقق است كه معمولا اين امر نيازمند شبيه سازي و استفاده از مدلهاي رياضي خواهد بود. در اين مقاله به عنوان نمونه شبيه سازي يكي از زير حوضه هاي شهر شيراز با مدل SWMM ارائه گرديده است. اين مدل توسط آژانس حفاظت محيط زيست آمريكا جهت شبيه سازي كمي و كيفي رواناب سطحي حوزه هاي شهري ارائه گرديده است. محاسبه سيلاب با مدل موج سينماتيك و تركيب المانهاي جريان هاي روزميني و كاناليزه شده خواهد بود و روند يابي در مجاري با مدل موج ديناميكي صورت مي پذيرد. نتايج نهايي گوياي ناكارآمدي سيستم موجود رد بخش هايي از شبكه بوده و راهكار اصلاحي نيز ارائه مي گردد.