روند يابي در مقاوم سازي آثار تاريخي با بررسي موردي مسجد جامع نائين

در زلزله هاي گذشته آنگو.نه كه آشكار و واضح است تمام سازه هاي تاريخي به صورت گسترده و وسيعي دچار تخريب و آسيب شده اند كه بزرگترين اين تخريب ها در حادقه بم و ارگ بم رخ داد. البته در زلزله طبس نيز شاهد تخريب جزئي و كلي بسياري از آثار تاريخي اين شهر بودمي. اين موضوع بيانگر اهميت رسيدگي به مبحث ماقوم سازي بناهاي تاريخي مي باشد كه در اين مقاله به آن پرداخته مي شود. در بناهاي تاريخي بر جاي مانده از گذشته بسياري بر اين باورند اگر بنا با مصالح موجود در آن ترميم گردد به خوبي مي تواند در برابر زلزله هاي طرح مقاومت نشان دهد اما اين در صورتي صحيح است كه شديدترين زلزله طرح بر روي آن بنا رخ داده باشد و ضمنا بعد از زلزله و پايداري احتمالي بنا (مسجد جامع يزد) دوباره بهسازي شده باشد كه با توجه به پيشينه تاريخي موجود در ايران و مشكلات مالي و فني دوره هاي تاريخي گذشته اين مهم امكان پذير نبوده و نمي باشد. در اين جا به عنوان نمونه به مسجد جامع نائين يكي از بناهاي ارزشمند گذشته در منطقه لرزه خير نائين مي پردازيم و مشكلات فراروي آثار مشابه در مزنيه بهسازي را معرفيمي نمائيم.