راهكارهاي بهسازي و ايمن سازي تونل و مترو و اثرات ناشي از نشتاب و آب ورودي به تونل هاي مترو با مطالعه موردي مترو تهران

يكي از سازه هاي حساس و اهميت دار در برابر زلزله به خاطر مدفون بودن و درازاي آن، تونل ها هستند، تونل ها امروزه در مديريت شهري از جايگاه خاصي برخوردار گشته است به گونه اي كه بدون آن بسياري از تأسيسات و خدمات شهري در كلان شهرهاي امروزي قابل ارائه و اجرا نمي باشد. مترو نيز يكي از اين خدمات شهري است كه منوط به اجراي تونل مي باشد؛ لذا حفظ و مقاوم سازي اين سازه حياتي و پرهزينه در هنگام وقوع زلزله كه در صورت آسيب ديدگي خطرات جاني براي مردم دارد و نيز بعد از آن از اهميت خاصي برخوردار است. حالات مختلف آسيب رسي به تونل ها مي تواند به يكي از اشكال بدون آسيب، آسيب هاي گسترده جزيي (مثل افتادن چند سنگ، ترك هاي جزيي در تونل ها)، آسيب متوسط تونل (به صورت ترك هاي متوسط در پوشش و فروريزش سنگ)، آسيب گسترده تونل (به صورت نشست هاي جدي در يك ورودي تونل و ترك هاي گسترده در پوشش تونل) مي باشد همان گونه كه احداث و ساخت مترو در مجامع امروزي نشانه اي از توسعه يافتگي به حساب مي آيد و مشكلات عديده اي از دوش مديريت شهري بر مي دارد، حفظ و نگهداري آن نيز از اهميت خاصي برخوردار است به گونه اي كه در صورت عدم بهسازي ب رروي تونل ها و تأسيسات موجود آثار مخرب آن در كوتاهترين زمان بروز مي نمايد. مناطق موجود در مجاورت منابع آب زيرزميني، دائما در معرض نشتاب هستند. اينگونه نشتاب ها سب كاهش مقاومت خاك در اين مناطق شده و خاك را مستعد روانگراي يمي كند كه اين پديده سبب افزايش آسيب پذيري سازه هيا مدفون نظير مترو در برابر زلزله مي شود. در اطراف مسيل هاي تهران تونل هاي مترو عبور نموده اند، كه به دليل عدم رعايت حرمي كافي و با ايزولاسيون نامناسب، هرساله در ايام بارندگي، شاهد نشتاب اين منطقه شده است در نتيجه در اين مقاله سعي شده روش هاي ايجاد تونل و راهكارهاي بهسازي و ايمن سازي تونل و مترو بيان شود.