كاربرد توابع بهينه سازي در تحليل پايداري سطوح شيبدار و مقايسه آن با روش هاي موجود

دستيابي به بهترين نتيجه در شرايط داده شده را بهينه سازي گويند . روش هاي جستجوي بهينه - برنامه ريزي رياضي - به صورت بخشي از تحقيق در عمليات مطالعه مي شوند . يكي از مهمترين مسايل در تحليل پايداري شيرواني ها تعيين سطحي با كمترين ضريب اطمينان و به عبارت ديگر سطح بحراني شكست است . بدين منظور تاكنون نرم افزارهاي كامپيوتري متعددي تهيه شده كه در اكثر اين نرم افزارها از روش هاي جستجوي بي اعتبار و غيرقابل اطمينان استفاده شده كه اساس عمده آن روش جستجوي شبكه اي 3 مي باشد . زمان بربودن، حجم بالاي عمليات و مهمتر از آن
تعيين سطوح كانديداي شكست قبل از شروع جستجو - انتخاب شبكه اي با تعداد نقاط ( گره هاي ) زياد و آزمودن هر گره با تعداد شعاع زيادي ( بسته به هندسه مساله ) - از معايب روش جستجوي شبكه اي مي باشد . با استفاده از روش هاي بهينه سازي به خصوص روش هاي بهينه سازي حذفي و تعريف توابع هدف مناسب، مي توان طي روندي كوتاه تر و با آزمودن تعداد گره كمتر به مركز سطح بحراني شكست دست يافت . استفاده از اين روش هاي بهينه سازي حذفي كه مزيت آنها سادگي و سرعت زياد در بدست آوردن جواب مي باشد مستلزم يك حالته ( يك كوهانه ) بودن تابع هدف ي باشد . دراين مقاله با بررسي روند يافتن سطح بحراني شكست توسط روش هاي بهينه سازي و تعريف توابع هدف، به مقايسه كاربرد روش هاي مختلف بهينه ساز ي ( مانند روش هاي I.G.S. ، Simplex ، Mont Carlo و ...) در تعيين سطح بحراني شكست شيرواني ها پرداخته مي شود . جهت بررسي بيشتر كارآيي روش هاي مختلف بهينه سازي در تعيين سطح بحراني شكست شيرواني ها، نرم افزار CSF2 با قابليت تعيين سطح شكست بحراني با استفاده از روش هاي ذكرشده، نگارش يافته كه نتايج حاصل را مقايسه قرارگرفته است .