بررسي تاثير توام احداث متروي شيراز و پايين انداختن تراز آب زير زميني بر نشست سطح زمين

كنترل نشست سطح زمين در حفر تونلهاي كم عمق، همانند بيشتر پروژه هاي عمراني، از اهميت به سزايي برخوردار است . مقدار عمده اين نشست در اثر سست شدن توده خاك مي باشد و در برخورد با لايه آبدار با پايين انداختن تراز آب زير زميني اين مقدار افزايش مي يابد . در اين حالت مقدار اين نشستها به لحاظ اهميت تاثير آن بر سازه هاي مجاور مي بايست با دقت قابل قبولي تخمين زده شود . در اين تحقيق اثر توام دو مورد ياد شده، در محل برخورد متروي شيراز با شبكه زهكش اين شهر به روش اجزاي محدود مورد بررسي قرار گرفته و نتايج بدست آمده بيانگر آن است كه ميزان نشست ناشي از پايين انداختن تراز آب زيرزميني در مقايسه با نشست ناشي از حفر مترو قابل ملاحظه مي باشد .