بازسازي و احياي سد شيخ بهايي قهرود كاشان در اثر پرشدن مخزن سد از رسوبات

سرنوشت نهايي هر سد ذخيره اي پرشدن مخزن آن از رسوبات مي باشد . سد قهرود پس از حدود 370 سال بهره برداري از آن بالاخره در سال 1335 هجري شمسي در اثر سيل بزرگي كه به وقوع پيوست ، از رسوبات انباشته شد و بدين ترتيب از بهره برداري افتاد . به طور كلي جهت احياء سدهايي كه از رسوبات پر مي شوند راه حل هاي قابل بررسي شامل تخليه رسوبات ، افزايش دادن ارتفاع سد و بالاخره صرف نظر كردن از سد موجود و احداث سد جديدي در محل مناسب ديگري بر روي رودخانه مي باشد . در مطالعات طرح بازسازي سد اين سه راه حل بررسي و مطالعه گرديد . در نهايت با بررسي تمام اين راه حل ها چه از نظرفني و اجرايي و چه از نظراقتصادي و توپوگرافي منطقه پيشنهاد شد كه ارتفاع ديواره سد در حدود 8 متر افزايش يابد. در اين مقاله به بررسي راههاي احياء اين سد پرداخته شده و با تجزيه و تحليل موارد مختلف ، راه حل مناسبي كه تشخيص و اجرا گرديده است را از تمام لحاظ فني، اقتصادي ، جزئيات اجرايي سازه اي ، محاسبات پايداري سد و افزايش ظرفيت مخزن و برنامه ريزي آب سد مورد بررسي قرار مي دهيم.