تحليل غيرخطي استاتيكي قابهاي خمشي با بكارگيري فنرهاي مجازي

طراحي ساختمان هاي فولادي و بتني، با چشم پوشي از دامنه مومساني از ديدگاه مهندسي هرگز به صرفه نيست . بويژه آنجا كه بارهاي عظيم لرزه اي هم در ميان باشند. بدين ترتيب انجام تحليل هاي غير خطي، كه اثرات ناكشساني مصالح را منظور كنند، چه استاتيكي (مانند تحليل بار افزون Pushover) بسيار ارزشمند است. سالياني است كه پژوهشگران، شيوه هاي گوناگوني را براي الگو سازي رفتار ناكشساني در تحليل استاتيكي و ديناميكي سازه هاي فولادي و بويژه بتني پيشنهاد مي دهند. از آن ميان مي توان الگوي پر كاربرد عضو قابي با مفصل مومساني متمركز، و همچنين، عضو قابي با مومساني پيش رونده (گسترده) را بر شمرد. هر يك از اين روش ها داراي برتري ها، و البته كاستي هايي مي باشند. در اين پژوهش، شيوه اي نوين براي برپاسازي ماتريس سختي كشسان - مومسان عضوهاي قابي، بر پايه روش مفصل مومساني متمركز جهت بكارگيري در تحليل استاتيكي غير خطي پيشنهاد شده است، كه در آن به جاي بستن فنرها يا همان مفصل هاي مومساني به درجه هاي آزادي دوراني، فنرهايي مجازي در حالت هاي كرنشي مناسبي از عضو قابي جاسازي مي شوند. شيوه پيشنهادي براي تير اولر - برنولي پياده سازي شده، و توانايي ماتريس سختي كشسان - مومسان عضو قابي به دست امده براي ساده سازي فرايند تحليل استاتيكي غير خطي بررسي شده است.