كاربرد سيستمهاي هشدار سيل در شناسايي آسيب پذيري خطوط راه آهن در شرق ايران (حدفاصل ايستگاه هاي تل حميد، مرازون و دره انجير)

متاسفانه در كشور ماسيلاب به كرات باعث تخريب بخشي از خطوط راه آهن و توقف حركت آن شده است. توسعه سيستمهاي هشدار و پيش بيني سيل به عنوان ابزاري كارآمد براي كاهش مخاطره سيلاب و به حداقل رساندن صدمات انساني در كشورهاي مختلف بكار مي رود. عدم وجود سيستمهاي اندازه گيري به هنگام در كشور ما پيش بيني وقوع سيل و مسير حركت آنها را غير ممكن ساخته است. امروزه سيستمهاي هشدار براي پيش بيني سيل بر اساس داده هاي ماهواره اي بوجود آمده است كه مي تواند در شكورهاي فاقد ديده باني هاي به هنگام مورد استفاده قرار گيرد. از جمله سيستم يكپارچه آناليز سيلاب Integrated Flood Analysis System (IFAS) كه توسط مركز بين المللي مخاطرات آبي و مديريت ريسك با همكاري يونسكو (ICHARM) و (PWRI) تهيه شده است. اين برنامه براي پيش بيني سيل از داده هاي رقومي كه توسط ماهواره ها توليد مي شود، استفاده مي كند و براساس مدلها و الگوريتم هاي مختلف كار ميكند. در اين پژوهش يا استفاده از اين سيستم، آسيب پذيري بخشي از خطوط ريلي در مقابل سيلاب را بررسي شده است. منابه داده مورد استفاده در پژوهش با استفاده از اين سيستم، آسيب پذيري بخشي از خطوط ريلي در مقابل سيلاب را بررسي شده است. منابع داده مورد استفاده در پژوهش شامل دو بخش است: در بخش اول از داده به هنگام سايت هاي بين المللي مرتبط با برنامه IFAS استفاده شده است و در بخش دوم براي اافزايش تفكيك مكاني بخشي از اطلاعات فوق با داده هاي توپوگرافي 1:25000، و داده هاي ارتفاعي Aster با ابعاد پيكسل 30 متر جايگزين شده است. در اين پژوهش بر اساس مدل مخزن سطحي و دانه سنجي از 23 نمونه، نقاط تجمع رواناب در مسير خطوط راه آهن حدفاصل ايستگاه هاي تل حميد، مرازون و دره انجير توسط برنامه IFAS محاسبه گرديده است. نتايج حاصله نشان داد از كل خطوط راه آهن مورد مطالعه كه 220.13 كيلومتر است حدود 70 درصد از خطوط راه آهن بين ايستگاه هاي رباط پشت بادام تا خنج، جندق تا چادر ملو و چاه محمد و همچنين قسمتي از رمل تا جندق در معرض سيلاب و آبگرفتگي هستند. مقايسه نتايج پژوهش با رواناب به دست آمده از مدل I.C.A.R، و همچنين شاخص t-Trask اريابي شد. نتايج ارزيابي با مشاهدات خطوط ريلي آسيب پذير، تخمين مناسب برنامه IFAS را نشان داد.