دروازه ، درب، درگاه ، از ماده تا معنا

بانگاهي و گذرا به آثار تاريخي ادبي و هنري درمي يابيم كه معنا و نقش درب و ورودي درفرهنگ جهان از جايگاه مهمي برخوردا ر بوده است نقش دربها درافسانه ها و داستانهاي ايراني بسيار پررنگ است با توجه به گستردگي حضور درب درهنر و معماري دراين مقاله به بررسي لغوي و معنايي كلمه و كاربرد آن درفرهنگ هاي مختلف و علي الخصوص حوزه عرفاني و ادبي ايران پرداخته شده است درادبياتو زندگي تاريخي ايرانيان با دلايل و طرز فكرهاي گوناگون از هر پديده و موضوع هم به شكل نهادي نشانه جانشيني را انتخاب كرده و با استفاده از آن در متون ادبي تئوري و زندگي اجتماعي جهان فرههنگي خود را ساخته اند هدف اين مقاله شناسايي و استخراج اين نشانه ها در جهان شناسي و انديشه ايراني و ساير ملل با رويكرد معنا گرا است.