طرح يك مخلوط آسفالتي مقاوم براي منطقه گرمسيري

براي تضمين عملكرد مطلوب روسازي، فاكتورهاي آب و هوايي بايد در طراحي مخلوط آسفالتي لحاظ شود. شيارشدگي يكي از مهمترين خرابي هاي روسازي هاي انعطاف پذير در مناطق گرمسيري به حساب مي آيد. هدف كلي اين پژوهش تعيين يك مخلوط آسفالتي مقاوم در برابر شيارشدگي براي منطقه گرمسيري بود. در اين پژوهش فعاليت هاي مربوط به طرح اختلاط،عمدتا بر روي خصوصيات آيين نامه اي مصالح سنگي و رفتار قير در اين نوع شرايط آب وهوايي متمركز است. به همين دليل، طرح دانهبندي لايههاي توپكا و بيندر به موازات اصلاح قير توسط افزودنيهاي ژنريك و تجاري در دستور كار قرار گرفت. خواص رئولوژيك قيرهاي اصلاح شده بوسيله آزماي شهاي سوپرپيو و مقاومت در برابر شيارشدگي قيرهاي اصلاح شده توسط شاخص شيارشدگي سوپرپيوG*/sin?) بررسي شده و همچنين مقاومت نمونههاي آسفالتي در برابر شيارشدگي با انجام آزمايش هاي خزش ديناميكي و جريان زمان مورد بررسي قرار گرفت. نتايج آزمايشها منجر به دستيابي به يك دانهبندي بهينه با استفاده از مصالح موجود در منطقه و انتخاب افزودني تامينكننده بيشترين مقاومت در برابر شيارشدگي گرديد