طراحي فيوزپلاگ با سقف دبي مشخص

در اين تحقيق تلاش شده تا امكان استفاده از خاكريز شسته شونده يا همان فيوزپلاگ براي تخليه مخزن در صورت بروز مشكل براي سد بررسي شود. بدنه فيوزپلاگ براي اين كاربرد بايد داراي شرايط خاصي باشد. اين خاكريز بايد در مواقع معمول به صورت قسمتي از بدنه مخزن در مقابل نشت آب و همچنين نيروي حاصل از امواج مقاومت كافي داشته باشد. شروع فرسايش اين فيوزپلاگ با انواع ديگر كه غالبا بر اثر عبور جريان از روي خاكريز مي باشد، متفاوت است. بدين صورت كه شروع فرسايش به وسيله ايجاد يك ترانشه به وسيله بيل مكانيكي در تاج آن توسط عامل انساني بنا به تشخيص ضرورت و مشاهده مشكل در بدنه سد اصلي انجام مي گيرد. آب حاصل از تخليه مخزن بايد توسط كانالي كه در پايين دست فيوزپلاگ ساخته شده است به مكان ديگري منتقل شود. اين كانال نيز داراي محدوديت در دبي عبوري مي باشد، در نتيجه برخلاف فيوزپلاگ هاي ديگر كه به سرعت فرسايش يافته ودبي زيادي را به پايين دست منتقل مي كنند، فرسايش و كاهش ارتفاع كف اين فيوزپلاگ بايد تدريجي و تابع كاهش سطح آب در مخزن در اثر تخليه باشد. تا با كاهش تراز آب در مخزن، هد آب در مجراي ايجاد شده در روي خاكريز فيوزپلاگ در حد قابل قبولي باقي بماند و عمل تخليه مخزن تا ارتفاع لازم ادامه پيدا كند. بدين منظور ابتدا مكانيزم فرسايش فيوز پلاگ مورد بررسي قرار گرفته است، مدل عددي براي شبيه سازي فرسايش خاكريز و محاسبه ي ماكزيمم دبي عبوري تهيه شده و نتايج حاصل از آن براي داده هاي سد چاه نيمه 4 در استان سيستان و بلوچستان مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس نتايج بدست آمده مقطعي براي خاكريز سد مورد نظرارائه شده است.