بررسي تاثير زوج پاسخ هاي جانبي - پيچشي حاصل از خروج از محوريت پيشا (تصادفي) بر رفتار لرزه اي ساختمان هاي متقارن در پلان و ارتفاع

با بررسي رفتار ديناميكي سازه هاي متقارن در پلان و ارتفاع در خلال زلزله هاي مهيب گذشته و ارزيابي عملكرد اين سازه ها در برابر تحريكات زمين لرزه، دانشمندان و محققان مهندسي زلزله را بر آن داشت تا ضمن بررسي دقيق پاسخ سازه ها، مهمترين پارامترهاي ديناميكي موثر بر پاسخ جانبي- پيچشي ساختمانها را ارزيابي نمايند. از طرفي با پيشرفت مباني معماري ، مجموعه ضوابط آيين نامه هاي طرح لرزه اي را به سمت تقسيم بندي سازه ها به دو گروه منظم و نامنظم سوق داد. يكي از رايج ترين پديده هاي موجود در ساختمانهاي منظم و نامنظم، تشكيل لنگر پيچشي در سازه است كه منجر به تشكيل مكانيزم هاي تخريبي متفاوتي در سازه مي گردد. منشا اين تحريكات پيچشي، به عوامل مختلفي هم چون ماهيت دوراني تحريكات لرزه اي نسبت به محور قائم سازه، عدم انطباق مركز جرم بر مركز سختي به دليل عدم تقارن در چيدمان عناصر مقاوم لرزه اي و عدم توزيع يكنواخت جرم سازه بستگي دارد. تجارب تحقيقات پيشين مويد اين نكته است كه اعمال لنگر پيچشي علاوه بر سازه هاي نامتقارن در س زه هاي متقارن نيزتاثيرگذار است. بدين جهت در اين مقاله هدف اصلي بررسي رفتار برشي-پيچشي ساختمانهاي متقارن در پلان با درنظر گرفتن اثر لنگر پيچشي پيشا(اتفاقي) در هر مي باشد. براي نيل به اين هدف تحليل ديناميكي طيفي (شبه ديناميكي و طيف تاريخچه شتاب زلزله) و استاتيكي معادل بكار گرفته شده و شاخص افزايش تغيير مكان سازه، پيچش در طبقه همكف و سهم عناصر مقاوم جانبي در دوحالت با و بدون اعمال لنگر پيچشي پيشا موردارزيابي قرار گرفته است. نتايج تحقيق مويد تاثير پذيري اين پارامترها براثر اعمال خروج از محوريت پيشا مي باشد